Utwór łatwy, lekki i nikomu niepotrzebny. Debiut scenariuszowy trzecioligowego aktorzyny, który powinien wrócić do odgrywania swoich ogonów. Konstrukcja historii opiera się na schemacie zaczerpniętym z filmu “Kiedy Harry poznał Sally”. Na tym jednak kończy się podobieństwo do wspaniałego pierwowzoru. Aktorzy grają, jakby chcieli, a nie mogli. Widać, że tekst im nie służy. Music Supervisor oszalał i podłączył MTV pod ścieżkę dźwiękową. Co chwila muzyka wybija człowieka z rytmu, żeby mu uzmysłowić, jaki to znany kawałek właśnie leci. Najbardziej zawiedziony jestem jednak samym reżyserem, który po “Dziewczynach z kalendarza” zrobił krok w tył. Trója murowana.

Znakomicie zapalona chemia pomiędzy Peet a Kutcherem, która momentami napędza sceny ich romantycznych spotkań, nie poprawi niestety scenariusza, którego budowa przypomina trochę konstrukcyjnie wyblakłą kalkę “Czterech Wesel…“. Szkoda. Film dobrze się ogląda i warto go polecić na niezobowiązujący wieczór ze świeżo poderwaną w barze blondynką, ale nie jest to arcydzieło. Warto zobaczyć dla Amandy Peet, która może niedługo znaleźć się na wybiegu wschodzących gwiazd, oraz dla Astona Kutchera, który… naprawdę się stara. Momentami bardzo przyzwoite dialogi.